Wat ging goed, wat kon beter? Mijn moestuin in 2018

Naar aanleiding van de moestuinlessen van Kees de Boon doe ook ik een (korte) evaluatie van het moestuinieren afgelopen jaar.

Voorzaaien, gewoon weer in Vermiculiet
vorig jaar ontkiemden zelfs wortelzaadjes er goed in en die hebben het goed gedaan na uitplanten. Dit jaar maakte ik een mengsel van eigen aarde/compost, zand en kokos. Maar dit bevalt me niet. Wat een onkruid zit er in. Ik ben weer  terug naar de vermiculiet. En ga ook weer de extra moeite nemen zoals op de foto rechts, met aluminium folie dat het licht weerspiegelt. Hierdoor krijgen ze voldoende licht.



Alleen laten staan wat ik echt lekker vind. 

Best mooi, maar ik vind het toch niet zo lekker. De eeuwige spinazie, hieronder in mijn voortuin.
Wat ging goed, wat kon beter? Mijn moestuin in 2018


Veel foto’s maken, ook met het liefst het zakje zaad erop. De map met tuinfoto’s dan instellen als bureaublad-achtergrond. Hierdoor zag ik opeens weer wat ik waar ook al weer gezaaid had. Maar vooral zag ik nu welke zaadjes gewoon nooit op waren gekomen.


Een afdakje is goed genoeg. Ik had een begin van een voorziening gemaakt voor als het zou gaan regenen bij de tomaten. Maar het kleine afdakje (en de droge zomer) bleek voldoende. Op advies van een medetuinier ben ik de bladeren gaan afknippen op het einde van de tak, zodat alleen de eerste twee of drie blaadjes overbleven.


Geen gele courgettes meer, de groene deden het veel beter. Op de foto links achter had ik 2 planten met gele. Ze bleven klein en bleken kwetsbaar. Verder vond ik de palmkolen prachtig, ze staan er nog steeds goed bij.


Ook de bonen in het fietswiel zagen er schitterend uit. (fietswiel had ik gevraagd bij een fietsenmaker). De pronkbonen stonden echt te pronken en waren nog lekker ook. Ik vroor ze in, kookte ze daarna 10 minuten in de snelkookpan en liet de druk er heel langzaam (uren) af gaan. Dan waren ze gaar.


Aardperen: een feest om ze te zien groeien. Voor wie ze niet kent: prachtige plant om te zien groeien vanaf niets. Tot 3 meter hoog en dan die mooie bloemen. Deze zomer hebben ze wel wat water gekregen. Zie eerste foto, hier staan ze er toch wel erg uitgedroogd bij.


Combinatieteelt/permacultuur: bodem bedekt houden: ook heel mooi om te zien:


Niet alles deed het goed: Lathyrus deed het minder goed dan gehoopt. Had misschien net iets te veel last van onkruid eromheen? Ook de 2 snackkomkommerplanten deden het maar matig, zij hadden echt last van de droogte.
De mais werd week van binnen, was niet te eten, helaas.
Dit was mijn eerste jaar op deze volkstuin bij de Pagode, waarbij ik veel tijd kwijt was aan het verwijderen van Japanse duizendknoop. De overgezette bessen en bramenstruiken gaven dit jaar nog amper oogst.



Japanse Duizendknoop, stug doorgaan
: op precies de plek waar afgelopen jaar Phacelia intens bloeide (laatste foto uit serie hierboven) en zich mocht uitzaaien, zag ik vandaag de Japanse Duizendknoop. Hij had nu geen concurrentie meer. Daar was hij:

Na enorm veel wortels verwijderd te hebben in het voorjaar, zag ik hem afgelopen zomer bijna niet meer terug. Maar ik houd hem nu goed in de gaten.


Het was leuk om even terug te kijken. Wie wil dat ook? Ik plaats je verhaal graag als artikel voor de nieuwsbrief.

The following two tabs change content below.

Karla Mulder

Enthousiast over zelf je voedsel verbouwen, permacultuur, met eigen eetbare tuin, volkstuin en boomspiegel. In 2011 begonnen met het platform Eetbaar Nijmegen.